Konser lüks değil, yaşam tarzı

Konser deneyimi, bugün Türkiye'de daha demokratik, daha erişilebilir ve daha duygusal bir yapıya dönüşüyor. JJ Entertainment Genel Müdürü Can Aydoğdu eğlence sektörünün giriş anından güvenlik hissine, veri analitiğinden sanatçı-dinleyici etkileşimine kadar uçtan uca bir deneyim ekonomisiyle şekillendiğinden bahsediyor. Aydoğdu, özellikle genç kuşağın sahip olmak yerine deneyim biriktirmeyi tercih ettiğini vurgularken, müzikte janra sınırlarının da hızla eridiğini söylüyor.

*Can Bey, öncelikle biraz sizi konuşalım istiyorum. Sektöre yönelik ilginiz nasıl başladı?

Koç Üniversitesi İşletme mezunuyum. Üniversitedeyken Pozitif'in Rock'n Coke festivallerinde çalışmaya başladım ama hayat başka yere götürdü. 19 yaşında Rock'n Coke'un bütçe yöneticisi oldum. O dönem festivalin 5-6 milyon dolarlık bütçesi vardı ve 19 yaşında bir çocuk onu yönetiyordu. Sonrasında birkaç yıl daha festivallerde çalıştım. Mezun olunca hocalarımın yönlendirmesiyle denetim sektörüne girdim, master yaptım ama karakterime uygun olmadığını fark ettim. Sonra 13 yıl boyunca Pozitif'teydim. Finans tarafında başladım, en son Babylon Genel Müdürlüğü'nü yapıyordum. Doğuş-Pozitif birleşmesinden sonra bir süre daha devam ettim. 2018'de ayrıldım. Tam 'Bu kadar kültür-sanat yeter' diyordum ki şirketimizin sahibi İbrahim Bey, eski arkadaşım, 'Gel birlikte yapalım' dedi. JJ Entertainment tarafı böyle başladı. Bugün 20-25 yıldır bu sektörün içindeyim.

*Türkiye'de eğlence sektörünün bugününü nasıl değerlendiriyorsunuz?

20 yıl öncesine göre çok daha erişilebilir bir noktadayız. Eskiden bir yıldızı görmek için ya belediye konserine ücretsiz gidecektiniz ya da çok pahalı biletler alacaktınız. Türkiye'de konser salonlarının gelişmesiyle birlikte bu değişti. İnsanlar Yıldız Tilbe gibi çok büyük sanatçıları erişilebilir fiyatlarla izleyebiliyor. Bizim de en büyük takıntımız kültür-sanat ve eğlenceyi erişilebilir kılmak. Çünkü bunun herkesin hakkı olduğuna inanıyoruz. Eskiden sanatçılar yılda 10 konser yapardı. Şimdi çalıştığımız sanatçıların yılda ortalama 100-110 etkinliği oluyor. Bu da erişilebilirliği artırıyor. Eskiden daha didaktik bir sahne vardı. Şimdi çok daha interaktif bir yapı var. Özellikle ayakta konser düzenlerinde sanatçı enerjiyi doğrudan hissediyor. İlk sırayı yakalarsa enerji arkaya yayılıyor. Sanatçılar sahnede deneyim yaratıyor. Mesela Melek Mosso düğününün after party'sini sahnede yaptı. Melike Şahin hamilelik haberini sahneden verdi.

*Janra kavramı da değişiyor mu?

Dünyada da Türkiye'de de janralar kırıldı. Eskiden rockçı, popçu, arabeskçi diye ayrım vardı. Bugün aynı kişi arabesk de dinliyor, indie rock da dinliyor, rap de dinliyor. Mesela 18-24 yaş grubunda en çok dinlenen türlerden biri arabesk. Ama bu eski anlamıyla arabesk değil. Rap ve hip-hop'la iç içe geçmiş bir versiyon.

*Eğlence harcamalarında nasıl bir değişim gözlemliyorsunuz?

Son 2-3 yıldır şaşırtıcı şekilde stabil bir tablo var. Ekonomik zorluklara rağmen insanlar eğlenceyi hayatlarından çıkarmıyor. Çünkü bu artık yaşam tarzının bir parçası. İnsanlar deneyim biriktirmeyi önemsiyor. Bizim bu yıl katılımlarımız geçen seneye göre yaklaşık yüzde 10 arttı. Deneyim tasarlarken en önem verdiğimiz konu güven hissi. Ama burada kastettiğim kapıda güvenlik görevlisi görmek değil. İnsanların içeride kendini gerçekten 'güvenli' hissetmesi. Bizim bilet alımlarında kadın oranı yüzde 65. Bu çok değerli bir veri. Çünkü kadın grupları kendilerini güvende hissettikleri yerlere giderler.

*Sadakat programı ve veri tarafında nasıl çalışıyorsunuz?

Son 4-5 yılda sadece yazılıma 3-4 milyon dolar yatırım yaptık. Şu anda recommendation engine üzerine çalışıyoruz. AI kullanıyoruz çünkü artık veri boyutu insanın manuel analiz edebileceği seviyeyi geçti. İlginç sonuçlar çıkıyor. Mesela yaptığımız analizlerde Emir Can İğrek ile Ayta Sözeri dinleyicisinin aynı kümeye girdiğini gördük. Tek ortak noktaları ikisinin de janra'sının olmaması. Ben AI'ın dünyayı yöneteceğine inanmıyorum ama müşteri deneyimini iyileştirmek için iyi bir araç olduğunu düşünüyorum.